

Hille van der Kaa trapt als eerste spreekster af met een algemene inleiding over transmedia
Zaterdag 5 november 2011 was het dan zover. Om 16.00 uur ging het symposium The way to transmedia van start. De eerste spreekster, Hille van der Kaa van de Uitgeeffabriek gaf een mooie schets over storytelling. Aan de hand van Roodkapje nam ze ons mee in de traditionele opbouw van het verhaal. Door aan de hand van verschillende praktijkvoorbeelden te laten zien dat een verhaal echter op vele manieren en door verschillende kanalen interessanter en interactiever kan worden gemaakt kwam het transmediale aspect om de hoek kijken.
Als mooi voorbeeld haalde zij o.a. de sprookjesboom in de Efteling aan. Hierbij kan het publiek op eenvoudige wijze participeren in diverse verhalen. Ook Donald Duck op Twitter is een mooie manier van transmedia storytelling. Sinds er verschillende figuren uit Duckstad regelmatig tweets plaatsen die inspelen op actuele zaken komen zij naast het vrolijke tijdschrift ook online tot leven.
Volgens Hille bestaat de stijlbijbel bij transmediale projecten uit:
controle, samenwerking, planning en beleving.

Didi Koller vertelt over de punten waar zij als student tegenaan liep tijdens het project
Sam en zijn Wereldkidsreporters
Daarna was de beurt aan Babbe Noya en Didi Koller. Zij hebben met hun project “Sam en zijn Wereldkidsreporters” een zilveren Spinaward gewonnen. Dit bijzondere project wat met een minimaal budget tot stand is gekomen haalt middels intelligent gebruik van storytelling kinderen over te participeren in het verhaal van Sam. De online serie gaat over Sam (Benjamin Murck), een 18-jarige jongen die een expat is geweest. Hij is net redacteur geworden bij WereldKids en hij is op zoek naar reporters om verhalen te brengen van over de hele wereld.

Babbe Noya gaat in op de korte productietijd waarin het project tot stand is gekomen
Als jij naar het buitenland gaat verhuizen kun je dus ook een reporter worden. Om aan Sam te laten zien dat je dat aankunt moet je vijf opdrachten doen en dan krijg je de officiële WereldKids perskaart.
Dit prachtige project vormde voor Didi haar afstudeeropdracht van de opleiding Communicatie en Multimedia Design aan de Hogeschool van Amsterdam. Didi werkt inmiddels als Nederlands eerste transmedia producer bij Woedend!. Op de vraag wat nu kenmerkend is voor het werk van een transmedia producer antwoordde Didi dat het eigenlijk een continu proces is. In tegenstelling tot een “traditionele producer” blijft een transmedia producer altijd bezig. Ook als de campagne al loopt. Productie en uitvoering lopen bij transmedia projecten door elkaar heen.

Melle Bos gaat in op de commerciële aspecten van transmedia
Help ons kind is te dik
Vervolgens kwam Melle Bos aan het woord. Als interactive concepter en crossmedia strateeg heeft hij veel te maken met transmediale aspecten bij de ontwikkeling van tv-formats. Aan de hand van het tv programma “Help ons kind is te dik“ nam Melle ons mee in met name de commerciële kant van transmedia. Bijzonder is om te zien dat het meeste geld allang niet meer wordt verdiend door commercials. De meeste omzet komt voort uit de online activiteiten. Met name de interactieve mogelijkheden binnen de site leverde indrukwekkende cijfers op.
Op de website onskindistedik.nl kunnen Nederlandse gezinnen testen hoe gezond hun eigen gezinsleven is aan de hand van een aantal door experts gevalideerde tests. Hiervoor krijgen zij een rapport waarna zij met een diverse experts (waaronder Marije van Asdonk en het Voedingscentrum), tools en tips aan de slag gaan om de rapportcijfers te verbeteren.
Via social media als Twitter, Facebook en Hyves en een uitgebreide (gesegmenteerde) mail dialoog wordt interactie met de (potentiële) deelnemers aangegaan, vragen beantwoord door de experts, kennis gedeeld en quizzes gespeeld.
Melle bos zegt dat je altijd de vraag moet stellen of het concept wel voldoende emotioneert om te activeren bij transmediale projecten. Daarbij is wederkerigheid een randvoorwaarde voor een goed transmediaal concept.

Daan Sip legt uit hoe je jongeren middels co-creatie effectief bewust maakt over de noodzaak van veilig vrijen
Veilig vrijen
Hoe je op een succesvolle manier gebruik kan maken van video bloggers (vloggers) vertelde Daan Sip van het Haarlemse bureau Red Chocolate met de case van de laatste campagne voor Soa Aids Nederland.
De Nederlandse YouTube-artists die ingezet zijn voor de campagne van Soa Aids Nederland hebben video’s geplaatst op hun YouTubechannel. In de filmpjes vragen ze kijkers input te leveren. Gedurende vier weken kwamen elke maandag drie videomakers met een videoproductie online. Per week werd door deze drie artists één vraag in hun video gesteld.
In de comments onder de video’s lieten de kijkers hun antwoorden op deze vragen achter. De week erop werden de meest genoemde, leukste of origineelste suggesties in een poll op Vrijsoavrij.nl gepresenteerd.
De resultaten logen er niet om: bijna 900.000 views op de verschillende videoproducties en meer dan 13.000 reacties in een maand tijd! Die resultaten, gecombineerd met de scenario’s die in samenwerking met jongeren via 6 jongerenplatforms tot stand zijn gekomen, maakten het tot een inspirerend en succesvol cocreatietraject.

Michiel van Jaarsveld laat het bijzondere project Restart zien waarmee tv en social media naadloos in elkaar overvloeien
Restart
Michiel van Jaarsveld heeft het afgelopen jaar meegedaan aan TV-lab met de eerste social media soap Restart. Zijn presentatie over dit fascinerende project riep zeer veel reacties op uit het publiek. Restart speelt zich voor het grootste deel online af en geeft de mogelijkheid om op uitgebreide wijze verschillende verhaallijnen te volgen. Dit concept bewijst dat social media een waardevolle uitbreiding kan vormen voor TV drama mits je het toepast op een manier waarin het sterk is. TV vormt eigenlijk het sluitstuk in het concept. Na dat je als kijker een hele week de online verhalen hebt gevolgd kan je aan het einde de ontknoping zien op tv. Daarnaast is het de bedoeling dat het publiek ook daadwerkelijk gaat mee participeren. In de toekomst zullen “normale” mensen zelfs een bijrol kunnen krijgen in de soap.
Op de vraag waarom social media een belangrijke meerwaarde kunnen zijn voor dit soort concepten antwoordde Michiel dat vooral de directe feedback die je als regisseur krijgt waardevol is. “Het is te gek dat er door een collectief kan worden bepaald wat men te zien krijgt” aldus van Jaarsveld. Er zou volgens hem veel meer geïnvesteerd moeten worden in transmediale projecten bij de publieke omroep.

Joeri Rodenburg
Saligia 7
De laatste presentatie van Joeri Rodenburg liet zien dat je met een intelligent ontworpen game heel ver kan gaan. De zombie game Saligia 7 heeft heel wat los gemaakt in Nederland. Door een slimme verhaallijn neer te zetten en die uit te rollen middels verschillende kanalen zijn er daadwerkelijk mensen geweest die dachten dat er zombies in Nederland rondliepen.
Joeri liet zien wat er allemaal productioneel bij komt kijken om een dergelijk groot project op te zetten. Met name de uitleg rondom het schema waarin het complexe verloop van de hele game was uitgezet zag er indrukwekkend uit. Bij een dergelijke game komt onherroepelijk de vraag om de hoek kijken of je het wel kan maken mensen op een semi realistische manier voor de gek te houden.
Afsluitende discussie

Afsluitende discussie ging vooral over de ethische kant van transmedia storytelling
In de afsluitende discussie onder leiding van Lexter Woodley met alle sprekers ging het gesprek o.a. over ethiek en transmedia . Volgens Joeri kan er een hoop zolang je maar ergens duidelijk maakt dat het nep is. Didi Koller vertelde dat zij hier een stuk over heeft geschreven met een aantal “ethiek” regels voor transmedia projecten. Je kan bij ieder transmediaal project de volgende drie vragen stellen:
1. Is het angstwekkend?
2. Is het persoonlijk?
3. Is het realistisch?
Een transmediaal project is volgens Didi ethisch verantwoord als maximaal 2 van deze 3 vragen met ‘ja’ beantwoord kunnen worden.
Op de vraag hoe het in Nederland is gesteld met de stand van zaken rondom transmedia antwoordde Melle Bos dat we best veel doen. Hij noemde o.a. het onderzoek van Marielle Aarts van The Janeway als referentie waarin over het algemeen positieve bevindingen rondom transmedia in Nederland.
Daan Sip benadrukte dat transmediale projecten vooral leuker zijn om te produceren als communicatie professional.
Na een intensieve sessie van ruim 2,5 uur konden deelnemers en zo’n 40 bezoekers tevreden terugkijken op een geslaagd symposium. Aan het einde spraken de initiatiefnemers Ruud Boel, Joke van den Oever en René Boonstra de intentie uit om volgend jaar een groter symposium te organiseren waarbij ook workshops moeten plaatsvinden. Ondertussen zal de online discussie doorgaan.

Initiatiefnemers Ruud Boel, Joke van den Oever en René Boonstra in gesprek met moderator Lexter Woodley